علی باباچاهی (۱۳۲۱–۱۴۰۴) شاعر، نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبی ایرانی، زاده کنگان در استان بوشهر بود. او پس از تحصیل در رشته ادبیات فارسی در دانشگاه شیراز، فعالیت ادبی خود را با شعر آغاز کرد و به یکی از چهرههای شناختهشده شعر معاصر ایران تبدیل شد. مجموعههایی مانند نمنم بارانم، عقل عذابم میدهد، پیکاسو در آبهای خلیج فارس و باغ انار از این طرف است از آثار او هستند.
باباچاهی در کنار شاعری، در زمینه نقد و پژوهش ادبی نیز فعالیت گستردهای داشت و درباره شعر معاصر و جریانهای جدید شعری کتابها و مقالههای متعددی منتشر کرد. تجربهگرایی در زبان، فاصله گرفتن از بیان روایی متعارف و جستوجوی فرمهای تازه، از ویژگیهای مهم شعر اوست. او همچنین سالها در مطبوعات و کارگاههای شعر فعالیت داشت و در معرفی و بررسی شعر نسلهای مختلف شاعران معاصر نقش داشت.