فرامرز پیلارام

فرامرز پیلارام (۱۳۱۶–۱۳۶۲) نقاش، خوشنویس و هنرمند ایرانی و از چهره‌های مهم هنر نوگرای ایران در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ بود. او در تهران به دنیا آمد و تحصیلات هنری خود را در هنرستان هنرهای زیبای پسران و سپس دانشکده هنرهای تزئینی دانشگاه تهران ادامه داد و در زمینه نقاشی تزئینی و معماری داخلی تحصیل کرد. پیلارام از پیشگامان مکتب سقاخانه به شمار می‌رود؛ جریانی که تلاش داشت عناصر هنر و فرهنگ ایرانی، نمادهای مذهبی، اشیای آیینی و نشانه‌های سنتی را با زبان هنر مدرن پیوند دهد. در آثار اولیه او فرم‌های هندسی، مهرها، علم، پنجه و دیگر نمادهای مذهبی و عامیانه دیده می‌شود، اما به‌تدریج توجه او بیشتر به خط و خوشنویسی جلب شد و به یکی از پیشگامان نقاشی‌خط در ایران تبدیل شد. او به‌ویژه از فرم و حرکت خط نستعلیق استفاده می‌کرد و حروف را از معنای نوشتاری جدا کرده و به عناصر تصویری و انتزاعی تبدیل می‌کرد. پیلارام در سومین و چهارمین دوسالانه تهران شرکت کرد و جوایزی به دست آورد و آثارش در نمایشگاه‌های داخلی و بین‌المللی، از جمله نمایشگاه‌های ایران در اروپا و آمریکا، به نمایش درآمد. او همچنین در شکل‌گیری تالار ایران، که بعدها به تالار قندریز معروف شد، نقش داشت و از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۹ در دانشکده معماری دانشگاه علم و صنعت به تدریس پرداخت. پیلارام در سال ۱۳۶۲ درگذشت و آثارش امروزه در مجموعه‌هایی از جمله موزه هنرهای معاصر تهران و برخی مجموعه‌های معتبر خارج از ایران نگهداری می‌شود.