رضا براهنی (۱۳۱۴–۱۴۰۱)، شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و نظریه‌پرداز ایرانی بود که از چهره‌های تأثیرگذار نقد ادبی معاصر ایران به شمار می‌رود. او در تبریز متولد شد و پس از تحصیل در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی، سال‌ها به تدریس، پژوهش و نقد ادبی پرداخت. براهنی در نوشته‌هایش به ساختار قدرت، سانسور، زبان، هویت و رابطهٔ ادبیات با جامعه توجه داشت و از منتقدان جدی ساختارهای رسمی و محدودکنندهٔ ادبیات بود. او سال‌های پایانی عمرش را در کانادا گذراند.
از آثار شناخته‌شدهٔ او می‌توان به رمان‌های رازهای سرزمین من و آزاده خانم و نویسنده‌اش، مجموعه‌شعر ظل‌الله و کتاب‌های نقد ادبی طلا در مس و قصه‌نویسی اشاره کرد. براهنی همچنین با نظریه‌پردازی دربارهٔ شعر و زبان و تأکید بر ظرفیت‌های تجربی و ساختارشکنانهٔ ادبیات، بر نسل‌هایی از نویسندگان و شاعران ایرانی تأثیر گذاشت.
