کتاب مرگ بی توبه بی وصیت

این اثر داستانی از فریدون حیدری‌ملک‌میان است و از موقعیتی تلخ و بحرانی آغاز می‌شود؛ مرگ و چیزی که پس از آن برای آدم‌های باقی‌مانده می‌ماند. داستان به جای آن‌که مرگ را فقط پایان یک زندگی بداند، به اثر آن بر روابط و ذهن شخصیت‌ها نزدیک می‌شود و به گذشته‌ای اشاره می‌کند که بعد از فقدان دوباره خود را نشان می‌دهد. فضای کتاب جدی و فشرده است و بیشتر بر تجربه انسانی فقدان، پشیمانی و چیزهای ناگفته تکیه دارد. برای خواننده علاقه‌مند به داستان فارسی معاصر، کتابی است که از یک موقعیت مرزی برای بررسی رابطه انسان با گذشته و مسئولیت‌هایش استفاده می‌کند.