محمدابراهیم جعفری (۱۳۱۹–۱۳۹۷) نقاش، شاعر و مدرس هنر ایرانی و از چهره‌های شناخته‌شده هنر نوگرای ایران بود. او در بروجرد به دنیا آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته نقاشی تحصیل کرد. سال‌ها به تدریس هنر پرداخت و عضو هیئت علمی دانشگاه هنر بود و در نمایشگاه‌ها و بی‌ینال‌های مختلف داخلی و خارجی نیز حضور داشت.
جعفری در نقاشی به زبان شخصی و شاعرانه و استفاده از رنگ، خط و فرم برای بیان احساس و خیال توجه داشت. او در کنار نقاشی، شعر نیز می‌سرود و مجموعه شعر «بوی کاهگل، آواز پرنده» از آثار اوست. حضور او در هنر معاصر ایران تنها به آثار شخصی‌اش محدود نمی‌شد و شیوه متفاوت آموزش و ارتباطش با نسل‌های جوان‌تر هنرمندان نیز بخشی از میراث هنری او به شمار می‌آید.
