کتاب همه می میرند

«همه می‌میرند» رمانی فلسفی از سیمون دو بووار است که داستان رایمون فوسکا، اشراف‌زاده‌ای ایتالیایی، را روایت می‌کند که با نوشیدن اکسیر جاودانگی دیگر نمی‌تواند بمیرد. او در طول قرن‌ها زندگی می‌کند، قدرت به دست می‌آورد، جنگ و تحولات سیاسی را از نزدیک می‌بیند و بارها شاهد مرگ و دگرگونی انسان‌ها می‌شود، در حالی که خودش همچنان باقی می‌ماند. سال‌ها بعد، بازیگری به نام رژین با او آشنا می‌شود و شیفته این تصور می‌شود که می‌تواند از طریق فوسکا برای خود جاودانگی و ماندگاری در حافظه دیگران به دست آورد. تقابل این دو، رمان را به بررسی میل به جاودانگی، مرگ، ملال، عشق، قدرت و معنای زندگی انسانی می‌رساند. این اثر نخستین بار در سال ۱۹۴۶ منتشر شد و از رمان‌های مهم سیمون دو بووار است. ترجمه فارسی آن را مهدی سحابی انجام داده و فرهنگ نشر نو منتشر کرده است.