کتاب نقاشی ایرانی

«نقاشی ایرانی» نوشته بازیل گری، پژوهشی درباره تاریخ نقاشی ایرانی و نگارگری کتاب است که سیر تحول این هنر را از دوره ایلخانی تا دوره صفوی دنبال می‌کند. نویسنده در فصل‌های مختلف به مکتب‌های مهم نگارگری، هنرمندان و نسخه‌های مصور شاخص می‌پردازد و آثاری از مراکز هنری تبریز، بغداد، شیراز، هرات، بخارا و اصفهان را بررسی می‌کند. بخش مهمی از کتاب به نگارگرانی مانند بهزاد، رضا عباسی و سلطان‌محمد و همچنین نسخه‌های مصوری چون شاهنامه، خمسه نظامی و آثار ادبی فارسی اختصاص دارد. گری در کنار بررسی سبک و ترکیب‌بندی، ارتباط میان نگارگری، ادبیات، دربار و تحولات تاریخی ایران را نیز دنبال می‌کند. این اثر از پژوهش‌های شناخته‌شده در تاریخ هنر و نگارگری ایران است. این نسخه با ترجمه عربعلی شروه توسط نشر دنیای نو منتشر شده است.